میگو

میگوها گروه بزرگی از سخت‌پوستان را تشکیل می­ دهند. اكثر میگوها دریا زی بوده و تعدادی نيز در آب‌های شيرين زندگي می‌کنند. بدن میگوها از 19 قطعه تشکیل‌شده است. داراي 5 قطعه در سر است و 8 قطعه سینه‌ای و 6 قطعه قابل حركت در شكم می ‌باشد. میگو غذای پر پروتئینی است که جایگزین مناسبی برای مواد غذایی که پروتئین بالا دراند اما چربی‌های اشباع آن‌ها مضر و زیاد است می باشد. گوشت میگو طعم بسیار لذیذ و خوشایندی دارد.

میگو به ‌صورت پرورشی و دریایی قابل تهیه است. میگوی بر اساس تعداد در کیلوگرم تقسیم‌ بندی می ­شوند. میگوی پرورشی در استان ‌های خوزسـتان، بوشـهر، هرمزگـان، سيستان و بلوچستان و گلستان  است. همچنین میگوی دریایی از خلیج‌فارس و دریایی عمان صید می ­شود.

لابستر

شاه ‌میگو یا لابستر از رده سخت‌پوستان است و در آب های شور زندگی میکند. بدن آن‌ها متشکل از 5 قطعه راسی و 8 قطعه سینه متصل ‌به ‌هم است که توسط یک ساختار سخت سپر مانند محافظت میشود. لابستر ها در ایران از دریای خلیج ‌فارس صید میشود. ازنظر پراکندگی لابستر در ایران، می‌توان گفت به ‌طور عمده زیستگاه غالب آن از شرق به غرب سواحل استان سیستان بلوچستان به ترتیب در صخره های جنوب گواتر، پساب ندر، بریس، لیپاز، رمین، چابهار، تیس، کنارک، خلیج پزم، دماغه راشدی، گوردیم وتنگ، گالک و کلات میباشد.

خرچنگ

خرچنگ‌ها از خانواده سخت‌پوستان هستند. خرچنگ‌ها شکمشان کاملاً در زیر بدنشان پنهان است و روی بدن از پوسته‌ای سخت پوشیده شده است. همچنین آن‌ها دارای یک جفت چنگال هستند. خرچنگ یک غذای لوکس با مقدار زیادی مواد مغذی و گوشت لذیذ و بازارپسند است. انواع خرچنگ‌های خوراكي در ايران نيز به‌وفور يافت می‌شوند. خرچنگ آب ‌شور در استان های هرمزگان، بوشهر و خوزستان و خرچنگ آب شیرین در سواحل دریایی خزر یافت میشوند.